یکشنبه 6 مرداد ماه سال 1387

برای تو مینویسم تویی که هرگز نتوانستی و یا نخواستی زمزمه های هر شب مرا بشنوی و باور نکردی که در دستهای من کبوترهای ایمان و عشق لانه کرده اند . برایت مینویسم چون قلم از من تواناتر است ، حس قلم را به یاری میگیرم تا اسرار این قلب مملو از آرزوهایم را برایت دانه دانه شرح دهد هر چند که : " قلم را آن زبان نبود که شرح عشق گوید باز ورای حد تقریر است شرح آرزومندی "